หากรักคือ ทุกข์

แล้วสุขคืออะไร

หากรักคือ ไฟ

แล้วทำไมใจต้องการ

ถ้ารักคือความสุข...เเล้วทุกข์คืออะไร....
ถ้ารักคือความเสียใจ...เเล้วทำไมทุคนต้องการ

รักคืออะไรกัน บอกอ๊อฟหน่อย

เราก็แค่คนแก่เหงาว รักสรับเราคือทุกข์
เข้าใจกัน เพียงบอกเธอว่าฉันนั้นเข้าใจ
เพราะเธอมีคนในใจอยู่แล้ว แปลกที่เราทำไมไม่หักห้าม
ยังเฝ้ารอเฝ้าห่วงทุกโมงยาม แปลกที่ฉันยังไงเป็นใจเดิม
รักแต่เธอเธอทำเป็นไม่รู้ ค่อยเฝ้าดูเธอเธอกลับมองไม่เห็น
ก็อย่างไรเพราะใจฉันผิดเอง พยายามจะหักห้ามในหัวใจ
เพียงดวงใจแอบมีใจที่เป็นอยู่ เธอจะแกล้งไม่รับรู้อยู่ใช่ไหม
ถ้าวันหนึ่งฉันอาจเดินจากไป เพื่อพบใตรที่เข้าใจฉันจริง ...จริง

ตอนนี้เปล่าเปลี่ยว
โดดเดี่ยวและอ้างว้าง
เศร้าแต่อำพราง
ยังวางหน้าว่าสุขใจ
ใจจริงตอนนี้เหงา
ทั้งเหน็บหนาวราร้านข้างใน
ไม่มีน้ำตาแต่ร่ำไห้
ไม่มีใครเคียงข้างกัน

ทั้งลมหนาวพัดมาคราเหงาหงอย
ใจเศร้าสร้อยดั่งเช่นคนที่หม่นหมอง
ทรมารจนตัวข้าน้ำตานอง
ไร้ที่ปองครองหัวใจให้วุ่นวาย

อยากได้ความรัก..จากใครสักคน

ตอนนี้เปล่าเปลี่ยว
โดดเดี่ยวและอ้างว้าง

ตอนนี้ ให้สายฝน .. เป็นผ้าห่ม

เปียกปอน แต่ไม่แปลบ .. เช่นหนามคม

ก็สมแล้วดั่งที่บอก ... ไม่ได้เป็นอะไร

เหงานะ...เหงาหัวใจ

จนอยากมีใคร ข้าง-ข้าง

ให้ช่วยลบความอ้างว้าง

...ของหัวใจ

เหงานะ...เหงา จริง-จริง

เธอคงไม่หยิ่งเกินไปใช่ไหม

ถ้าขอให้เธอมาเดินข้างๆใจ

เธอจะมาให้ไหม...

หวั่นใจเหลือเกิน>. <